جلسه دفاع پایان نامه: سيدمحمدجواد قاضي دزفولي، گروه مهندسی صنایع
خلاصه خبر:
عنوان پايان نامه: تصميم گيري هاي كلان فناورانه در مديريت مهار بيماري هاي همه گير
ارائه کننده: سيدمحمدجواد قاضي دزفولي استاد راهنما: دكتر محمدمهدي سپهري استاد مشاور: دكتر حسن آقاجاني استاد داور داخلي: دكتر توكتم خطيبي استاد داور خارج از دانشگاه: دكتر مهرداد روانشاد نماينده تحصيلات تكميلي: دكتر توكتم خطيبي تاریخ: 1403/06/27 ساعت: 10:00 مكان: سايت دانشكده مهندسي صنايع و سيستم ها
چکیده: در اواخر سال 2019 یک بیماری همهگیر جدیدی از خانواده کروناویروسها مشاهده شد. با گسترش این بیماری خسارات جانی و مالی بسیاری ایجاد شد و بسیاری از مردم، برای زندگی با مشکلاتی مواجه شدند. این بیماری باعث ابتلا بیش از 700میلیون نفر از مردم دنیا و همچنین فوت تقریبی 7میلیون نفر شد. با توجه به سرعت انتشار و افزایش مرگومیر، در سال 2020 سازمان بهداشت جهانی (WHO)، این بیماری را یک بیماری همهگیر جهانی، با نام کووید-19 معرفی کرد. مدیران در سطح کلان در کشورها تصمیماتی میگرفتند که به نحوی بر روی وضعیت این بیماری تأثیر داشتند، اما به دلیل تجربه کم کشورها و فاصله تاریخی زیاد از آخرین همهگیری در سطح جهانی، ارزیابی و تأثیر این تصمیمگیریها به طور دقیق مشخص نبود و این موضوع باعث شد که سیاستگذاریها و اعمال محدودیتها برای کنترل بیماری، به بهترین شکل اتفاق نیافتد. تجربه بحران کووید-19 نشان داده است که فناوریهای شکلگرفته تا چه حد توانسته است جامعه را در برابر این بحران نجات دهد. این مطالعه بر تجزیهوتحلیل دادههای بیماری، زمانبندی مداخله و سیاستهای سطح بالا با بعد فناوری برای پیشنهاد راهحلهای مبتنی بر فناوری برای افزایش کنترل همهگیری متمرکز است. ابزارها و رویکردهای مربوط به حل مسئله، از جمله ابزارهایی است که برای مدلسازی سریهای زمانی استفاده میشود. جمعآوری اطلاعات از دادههای مربوط به کووید-19 و صورتجلسههای وزارت کشور مرتبط با همهگیری استفاده میشود و با استفاده از بررسی و نقد پژوهشهای پیشین مرتبط با موضوع، علاوه بر بررسی دقیق وضعیت بیماری کووید-19 در ایران تلاش میشود تا راهکارهایی برای مقابله با موارد مشابه پیشنهاد شود. هدف این تحقیق شناسایی استراتژیهای مؤثر برای اصلاح مدیریت بحران در شرایط اضطراری بهداشتی مشابه است و امید میرود که نتایج بهدستآمده به سیاستگذاران در طراحی برنامههای پیشگیری و مدیریت بحران کمک کند. نتایج این مطالعه، برگرفته از مدلهای سری زمانی، بر ضرورت استفاده از برنامهها و نرمافزارهایی همچون ایران من، ماسک و امید برای مدیریت و کنترل بیماریهای همهگیر تأکید میکند.